Mijn bevindingen

 

Gedurende mijn opleiding op de Hogeschool, liep ik stages in verschillende psychiatrische organisaties. Daar mocht ik getuige zijn van verhalen die vaak in stilte gedragen worden. Verhalen van verlies, rouw, verslaving, woede, schaamte alsook veerkracht.

 

Wat me vaak raakt, is de mens achter gedrag. Achter gedrag schuilt altijd inzet alsook andere factoren. Achter elke uitbarsting, isolement, elke verslaving, zit pijn die gehoord wil worden. Rouw is rauw en komt in vele vormen. Soms omwille van een dierbaar persoon die we verloren zijn, soms ook om een stukje van onszelf dat we ergens zijn kwijt geraakt.

 

Agressie kan een roep zijn om erkenning, een manier om grenzen af te dwingen waar die vroeger niet mochten bestaan. Een verslaving is een heel erg vreemd iets, vaak is het sterker dan jezelf, een poging om te verdoven of vluchtgedrag voor datgene wat voor jou te pijnlijk aanvoelt. Eén van de belangrijkste zaken die ik heb geleerd, is dat iedereen zijn eigen rugzak of kruis draagt. De ene rugzak is al wat zwaarder dan de andere.

 

Hoe dan ook, we dragen allemaal ons eigen verhaal mee, ook datgene wat we liever willen vergeten. Voor mij betekent therapie een plek waar jouw verhaal eindelijk adem mag krijgen. Een veilige plek waar je welkom bent met je boosheid, verdriet, verwarring en hoop. Je hoeft dit niet alleen te doen. Ik ontmoet je graag, precies daar waar jij nu bent.